.

صحبت حکام ظلمت شب یلداست          نور زخورشید خواه بو که براید

واین امر مشکل همیشگی ما بوده و هست اینکه قدرتمندان تا اراده کنند همه چیز برایشان مهیا می شود اما مردم باید سختیهای زیادی برای به دست آوردن چیز اندکی تحمل کنند شاید این نگاه در گذشته قابل توجیه بود گذشته ای که قدرتمندان مردم را رعایا میدانستند و تمام نعمات و مواهب دنیوی برایشان مهیا بود و مردم در فقر به سر میبردند و بعضی تفکرات این فقر مردم را توجیه میکرد یعنی به مردم می قبولاند که شما باید در فقر باشید و ما در عیش و عشرت(نمونه آن ترویج عقاید اشعری)

اما در دنیای جدید دنیایی که علوم و تمدن و فرهنگ بشری پیشرفت کرده و فخر جوامع و سیاستمداران اینست که جامعه شان دموکرات و مردم سالار است آن وضع قدیم دیگر حکمفرما نیست و یا حداقل نباید باشد ولی متاسفانه در جامعه ما فریاد خدمت رسانی ودر خدمت مردم بودن بلند است ولی بسیاری از قدرتمندان هر چه در توان دارند برای سو استفاده از قدرتشان تلاش می کنند نمونه ای که در بالا ذکر شد یک مصداق کوچکست از موارد بزرگتر و کلانتر . آیا آنان که مردم را دعوت به صرفه جویی در مصرف سوخت و استفاده از خودروهای عمومی میکنند حاضرند خودشان سوار تاکسی یا اتو بوس شوند آیا مصایبی را که مردم برای گرفتن یک وام کوچک متحمل می شوند آنها درک میکنند یا فقط یرای ظاهر سازی فریاد عدالت علوی و زندگی علی گونه سر میدهند آیا علی اینگونه بود؟ آیا مسایل و مشکلاتی که جوانا ن و فرزندان این آب و خاک برای به دست آوردن شغل دارند برای فرزندان آنها وجود دارد؟

علاج  این مسئله ودرد اینست که  وهمه ارکان و مقامات تحت نظارت واقعی و نه شعاری باشندو هیچ کس نتواند خودش را از دیگری به خاطر مقامش بالاتر بداند